Spotkanie koordynatorów lokalnych Europejskich Dni Dziedzictwa

16 listopada w Opolu odbyło się ogólnopolskie spotkanie lokalnych koordynatorów Europejskich Dni Dziedzictwa. Oprócz podsumowania tegorocznej, 25. edycji EDD (która wprost nawiązywała do tematyki kampanii społecznej „Krajobraz mojego miasta”), dyskusje dotyczyły także planów na kolejną edycję.W tym roku tematem szczególnej, bo jubileuszowej 25. edycji Europejskich Dni Dziedzictwa był „krajobraz dziedzictwa – dziedzictwo krajobrazu”. Ta myśl przewodnia koresponduje z kampanią społeczną „Krajobraz mojego miasta” Narodowego Instytutu Dziedzictwa i Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Kampania społeczna „Krajobraz mojego miasta”  to projekt zachęcający do wprowadzania zmian w przestrzeni polskich miast. Jego celem jest kształtowanie odpowiedzialnej i aktywnej postawy w dbałości o wspólną przestrzeń miejską. Centralnym punktem kampanii jest film, który diagnozuje najpowszechniejsze problemy polskich miast i pokazuje, jak sobie z nimi radzić, a więc jak efektywnie ograniczać reklamowy chaos, dbać o miejską zieleń, w tym zabytkową, czy jak chronić dziedzictwo oraz miejsca pamięci. Tegoroczna edycja EDD realizowała idee kampanii dzięki przybliżaniu mieszkańcom polskich miast i miejscowości wartości lokalnego dziedzictwa i jego związków z krajobrazem.

Spotkanie otworzyła Anna Kozioł, Kierownik Zespołu ds. organizacji kształcenia i upowszechniania wiedzy o dziedzictwie. Podsumowania 25. edycji EDD dokonała Ewelina Warnel, koordynator EDD. Rzecznik prasowy NID Wioletta Łabuda-Iwaniak podsumowała kampanię promocyjną EDD prowadzoną przez Biuro ds. Komunikacji. Swoje podsumowania przedstawili także wszyscy lokalni koordynatorzy EDD. Następnie Waldemar Węgrzyn i Zofia Oslislo-Piekarska zaprezentowali nowy projekt identyfikacji wizualnej. 

Spotkanie zakończyło się szkoleniem przeprowadzonym przez Joannę Nowostawską-Gyalokay z Małopolskiego Instytutu Kultury.

Podsumowanie konferencji „Krajobraz mojego miasta” w Lublinie

24 listopada 2017 r. w godz. 9.30-13.30, odbyła się konferencja dla przedstawicieli samorządów, organizowana przez Narodowy Instytut Dziedzictwa oraz Lubelski Urząd Wojewódzki. Tematem spotkania było gospodarowanie przestrzenią publiczną z poszanowaniem kulturowego krajobrazu regionu. Konferencja została zorganizowana w ramach kampanii społecznej „Krajobraz mojego miasta”, prowadzonej przez NID.

Spotkanie zainaugurowali przemówieniami: dr hab. Przemysław Czarnek – Wojewoda Lubelski oraz prof. Małgorzata Rozbicka – Dyrektor Narodowego Instytutu Dziedzictwa.

Po otwarciu nastąpiła projekcja filmu „Krajobraz mojego miasta”, a po niej prezentacja Ambasadorów Kampanii, którymi są m. in. Dorota Chotecka, prof. Magdalena Gawin, Sebastian Karpiel-Bułecka, Krzysztof Trebunia-Tutka.

Podczas konferencji odbyły się następujące wystąpienia eksperckie:
– dr inż. arch. Natalia Przesmycka – Świecka drewniana architektura na Lubelszczyźnie
– Andrzej Ćwiek, burmistrz Nałęczowa – Miasto bez reklam. Krajobraz własnością mieszkańców
– Piotr Zając, dyrektor Wydziału Gospodarki Komunalnej UM w Zamościu – Założenia projektu uchwały krajobrazowej w Zamościu
– dr Hubert Mącik, Miejski Konserwator Zabytków w Lublinie – Prace nad „kodeksem reklamowym” dla Lublina; uwarunkowania i propozycje rozwiązań

Po wystąpieniach ekspertów odbyła się debata z udziałem samorządowców, którzy poruszyli zagadnienia dotyczące edukacji szkolnej w zakresie poruszanych w kampanii idei, prezentowali wypracowane w swoich miastach i gminach standardy, omawiali też trudności proceduralne.

Konferencję prowadził dr Dariusz Kopciowski – Lubelski Wojewódzki Konserwator Zabytków. Wzięło w niej udział 120 przedstawicieli samorządów.

Konferencja odbyła się w siedzibie Lubelskiego Urzędu Wojewódzkiego w Lublinie przy ul. Spokojnej 4.

Park kulturowy jako forma ochrony krajobrazu kulturowego (historycznego) – nowa publikacja Narodowego Instytutu Dziedzictwa

Prof. Zbigniew Myczkowski, Roman Marcinek oraz dr Andrzej Siwek, pracownicy Oddziału Terenowego Narodowego Instytutu Dziedzictwa w Krakowie opracowali  publikację pt: „Park kulturowy jako forma ochrony krajobrazu kulturowego (historycznego)” poświęconą parkom kulturowym, w której szczegółowej analizie poddali skuteczność ochrony obszarowej terenów o wartościach zabytkowych, w tym o wartościach krajobrazowych.

W opracowaniu specjaliści NID wykorzystali indywidualne doświadczenia badawcze, literaturę tematu oraz sporządzony specjalnie dla celów tego dokumentu przegląd formalnie powstałych parków kulturowych i form ochrony parki przypominających, ale odbiegających od ustawowej dyrektywy ich powoływania. Dzięki temu powstała pierwsza, tak kompleksowa publikacja poświęcona wyłącznie parkom kulturowym.

Publikację podzielono na siedem części:

1.      Tradycja i aktualne uwarunkowania prawne ochrony krajobrazu w polskim systemie ochrony zabytków;

2.      Ogólne uwarunkowania doktrynalne i prawne ochrony krajobrazu w Polsce;

3.   Analiza istniejących parków kulturowych a w szczególności celów ich powołania, treści uchwał ustanawiających pak kulturowy i zapisów planów ochrony parków kulturowych, a także praktyki ich funkcjonowania i ochrony;

4.      Analiza SWOT dotycząca funkcjonowania parków kulturowych;

5.     Wnioski dotyczące skuteczności istniejących przepisów, a w szczególności:
– regulacji trybu powoływania parków kulturowych (oraz dokumentów strategicznych wymaganych prawem i stosowanych) oraz funkcjonowania ich ochrony;

6.      Wnioski dotyczące sformułowania postulatów w zakresie:

– zmian uregulowań prawnych w celu zwiększenia skuteczności ochrony wartości krajobrazu kulturowego oraz ułatwienia ich stosowania,

– wytycznych odnośnie systemów zarządzania i ochrony w parkach kulturowych;

7.      Wybór bibliografii i spis dokumentów wykorzystanych.

Zachęcamy do zapoznania się z pełną wersją publikacji dostępną TUTAJ.

Krajobrazowe dziedzictwo Jordanowa

23 kwietnia 2018 r. w „Domu Strażaka” w Jordanowie otwarta została wystawa i odbyło się seminarium, zorganizowane w ramach „Miesiąca Architektury Krajobrazu 2018” przygotowane wspólnie przez: Miasto Jordanów, Towarzystwo Miłośników Ziemi Jordanowskiej oraz Instytut Architektury Krajobrazu Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki, poświęcone problematyce ochrony i kształtowania krajobrazu małego miasta.

Jordanów, miasto na skrzyżowaniu historycznych traktów, można scharakteryzować jednym słowem: „pomiędzy”. Zawieszone pomiędzy Ziemią Krakowską, Podhalem, Orawą a Żywiecczyzną, pomiędzy Beskidem Makowskim, Wyspowym, a Pasmem Babiogórskim; pomiędzy historią a teraźniejszością. Lokowane jako miasto targowe przez Wawrzyńca Spytka Jordana w roku 1564 pomiędzy starszymi średniowiecznymi wsiami przypisane miało  od samego początku rolę centrum, lokalnego a czasem ponadlokalnego, handlu, administracji i sądownictwa.

Położenie na szczycie niewysokiego wzgórza, regularny, wielki rynek, zwarta zabudowa o silnie zaznaczonych granicach, dominanta kościoła, pierwotnie drewnianego, zaś od roku 1912 – wielkiej neogotyckiej świątyni projektu Jana Sasa-Zubrzyckiego, doskonale zilustrowały w krajobrazie rolę tego małego miasta o dużym znaczeniu.  Fortunny okres autonomii galicyjskiej, który nastąpił po 1867 roku, wraz ze wzrostem roli samorządów, doprowadził na przełomie wieku XIX i XX wieku do konsekwentnego porządkowania i upiększania rynku i całego miasteczka. Oszczędziły go działania I wojny światowej, zaś w niepodległej Polsce kontynuowano poprawę stanu rynku. Zaowocowało to powstaniem na nim, tzw. „Plant Szubertowskich”, nazwanych tak od nazwiska wieloletniego, zasłużonego burmistrza. Dominującej architekturze drewnianej, tej samej klasy co w Zakliczynie, Lanckoronie czy Ciężkowicach oraz kilku eklektycznym i secesyjnym kamieniczkom zaczęły towarzyszyć budynki o cechach międzywojennego modernizmu.

Z początkiem września 1939 roku Jordanów znalazł się na linii frontu, zaś twardy i skuteczny opór oddziałów 10 Brygady Kawalerii (zmotoryzowanej) płk. Stanisława Maczka, wspierany ogniem polskiego pociągu pancernego, manewrującego w rejonie stacji kolejowej Jordanów, sprowadził na miasto ogień artylerii niemieckiej i tragedię wielkiego pożaru.

Drewniany Jordanów zginął wraz z II Rzeczpospolitą, choć powojenne budowle, mimo swych banalnych form, wpisały się w gabaryty dawnej zabudowy, z latami zrastając się z ocalałymi reliktami z czasów galicyjskich oraz Polski międzywojennej. Miasto straciło większość historycznej substancji, jednak zachowało wiele z dawnego charakteru, przede wszystkim zaś – fenomen swej sylwety – „zielonego miasteczka wśród gór”. Jordanów jest jednym z niewielu miast w Małopolsce, gdzie, z wielu przyczyn, nie wystąpiła w znacznym stopniu „eksplozja” podmiejskiej, substandardowej zabudowy usługowej, zacierającej granicę między krajobrazem zurbanizowanym a otwartym. Miasto uchroniło się od nowych dominant krajobrazowych oraz przed zabetonowaniem rynku.

W swej szlachetnej normalności, wpisało sie znakomicie w ideę i treść filmu oraz kampanii „Krajobraz mojego miasta”, przygotowanych przez Narodowy Instytut Dziedzictwa. Zarówno władze miasta jak i Towarzystwo Miłośników Ziemi Jordanowskiej, trzymające pieczę nad jej dziedzictwem przyrodniczym i kulturowym, zdają sobie sprawę z nieoczywistej, lecz istotnej wartości – unikatowego przez swe niezepsucie – krajobrazowego dziedzictwa Jordanowa. Mimo niełaskawej historii, która zubożała miasto w różnych epokach (ostatnie domy drewniane w rynku, w tym zabytkowa karczma, „padły” w latach 80. XX w.)  dba się tutaj o krajobrazowe dziedzictwo. Nie jest to łatwe, lecz tradycja i dobra praktyka, która zrodziła przed prawie wiekiem „Szubertowskie Planty” – trwa i jest rozwijana. Miastu i organizacjom pozarządowym towarzyszy w tych działaniach Instytut Architektury Krajobrazu Politechniki Krakowskiej. Niejako „odpowiedzią” na wydanie znakomitej monografii miasta był dyplom inżynierski Anny Kwiecińskiej, wykonany w roku 2015 pod kierunkiem dr inż. arch. Katarzyny Hodor, zatytułowany: „Spacerem po plantach… Rewaloryzacja rynku w Jordanowie”. Opracowanie zachowawczego, choć porządkującego kierunku odnowy rynku, z zachowaniem jego targowo-komunikacyjnej funkcji i parkowej formy,  zostało przyjęte jako warunki wyjściowe do programu rewitalizacyjnego przez samorząd miasta. Późniejszy o 2 lata dyplom magisterski tejże Autorki, „Ekspozycja krajobrazu scenicznego Miasta Jordanowa”, wykonany pod kierunkiem dr hab. inż. arch. Zbigniewa Myczkowskiego, prof. PK oraz dr inż. arch. Krzysztofa Wielgusa, udowodnił niezwykłą cechę krajobrazów miasteczka nad Skawą. Obchodząc je koroną otaczających wzgórz, bierze się udział w niezwykłym spektaklu percepcji historycznej sylwety Jordanowa na zmieniającym się tle pasm górskich: Przykca, Babiej Góry, masywu Lubonia Wielkiego, Pasma Podhalańskiego i Tatr. Rynek i ulice z niego wychodzące, dają sektorowe otwarcia widokowe na otaczający zewsząd wielki amfiteatr krajobrazu gór. Tworzy to ogromny atut turystyczny oraz poznawczy miasta i jego okolic, pod warunkiem utrzymana dyscypliny przestrzennej w jego rozwoju. Praca dyplomowa jest propozycją krajobrazowego suplementu do przyszłego studium uwarunkowań i kierunków  zagospodarowania przestrzennego oraz planów miejscowych Miasta i Gminy Jordanów, gwarantującego utrzymania, jako wartości i marki miasta, „sceniczności” jego krajobrazu.

Autorskie prezentacje obydwu dyplomów przez mgr inż. arch. krajobr. Annę Kwiecieńską oraz projekcja filmu „Krajobraz mojego miasta” Narodowego Instytutu Dziedzictwa stały się osnową spotkania, zorganizowanego z inicjatywy Pani Burmistrz Jordanowa, Iwony Bilskiej, dzięki współpracy Urzędu Miasta Jordanowa, Instytutu Architektury Krajobrazu Politechniki Krakowskiej, Towarzystwa Miłośników Ziemi Jordanowskiej oraz Narodowego Instytutu Dziedzictwa. W spotkaniu brali udział radni miasta, członkowie organizacji pozarządowych, lecz przede wszystkim – młodzież z Zespołu Szkół im. bł. ks. Piotra Dańkowskiego, w tym 2 i 3 klasy gimnazjalnych oraz klasy z Technikum Architektury Krajobrazu. Oprócz Autorki studiów i projektów dyplomowych głos zabrała Pani Burmistrz, podkreślając rolę edukacji w procesie ochrony i kształtowanie krajobrazu miasta. Przewodniczący Towarzystwa – mgr inż. Stanisław Bednarz odniósł się do definicji architektury krajobrazu – Charlesa Eliota, wskazując na misję „tworzenia piękna w otoczeniu siedzib ludzkich i w szerszej scenerii kraju” – Małej Ojczyzny, którą jest Ziemia Jordanowska. Dr inż. arch. Krzysztof Wielgus skierował, w szczególności do młodych słuchaczy, krótki wykład-gawędę o korzeniach i misji architektury krajobrazu, jako dyscypliny naukowej oraz o kształceniu w tej specjalności.

Jordanów – „Zielone miasteczko wśród wzgórz” staje się probierzem skuteczności i źródłem doświadczeń w trudnej drodze wdrażania zasad architektury krajobrazu.

/Opracował dr inż. arch. Krzysztof Wielgus/

Konferencja „Nauka dla ochrony i kształtowania krajobrazu” – VI konferencja poświęcona wdrażaniu Europejskiej Konwencji Krajobrazowej w Polsce

Od 2012 r. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska organizuje cykliczne konferencje poświęcone wdrażaniu Europejskiej Konwencji Krajobrazowej (EKK) w Polsce. 5. października 2017 r. odbędzie się już VI edycja konferencji.

Celem konferencji, w nawiązaniu do tegorocznego hasła Dnia Krajobrazu: Nauka o krajobrazie, jest promowanie ostatnich osiągnięć naukowych w zakresie badań dotyczących krajobrazu oraz przedstawienie możliwości ich wykorzystania w planowaniu i ochronie krajobrazu.

Podczas tegorocznej konferencji kontynuowana będzie rozpoczęta kilka lat temu dyskusja dotycząca wdrażania EKK, która przysłuży się znalezieniu wspólnych rozwiązań i uregulowaniu wielu kwestii w zakresie gospodarowania krajobrazem. Wypracowanie wspólnego podejścia do krajobrazu przyczyni się do usprawnienia współpracy pomiędzy środowiskiem naukowym a instytucjami rządowymi i samorządowymi, co umożliwi właściwe zarządzanie krajobrazem na wszystkich poziomach.

Zakres tematyczny konferencji będzie nawiązywał do najbliższych wyzwań, jakie czekają zarządy województw tj. opracowania audytów krajobrazowych. Zostaną podjęte kwestie najbardziej problematyczne, jak wytyczanie granic krajobrazu, rejestracja zmian zachodzących w krajobrazie czy badania tożsamości krajobrazowej.

Konferencja skierowana jest do przedstawicieli instytucji rządowych i samorządowych szczebla wojewódzkiego, jak również instytucji naukowych oraz społecznych.

Podczas konferencji rzecznik prasowy Narodowego Instytutu Dziedzictwa, Wioletta Łabuda-Iwaniak, przedstawi referat „Dziedzictwo – przestrzeń wspólna. Założenia kampanii społecznej „Krajobraz mojego miasta””.

Kampania Krajobraz mojego miasta na ogólnopolskiej konferencji „Przestrzeń publiczna Poznania jako walor turystyczny”

Zachęcamy do udziału w ogólnopolskiej konferencji „Przestrzeń publiczna Poznania jako walor turystyczny”. Konferencja podzielona będzie na 3 bloki:

Blok I Przestrzeń publiczna jako dobro wspólne
Blok II Rewitalizacja przestrzeni publicznej
Blok III Wyobrażenia przestrzeni publicznej

Szczegółowy program znaleźć można na stronie: http://przestrzen.amu.edu.pl/#agen

Na konferencji nie zabraknie filmu szkoleniowego pt. „Krajobraz mojego miasta”, którego fragmenty będą ilustrować jeden z omawianych podczas konferencji problemów – zanieczyszczenia przestrzeni miasta reklamami.

Kampania „Krajobraz mojego miasta” na 5. Targach Dziedzictwo

Narodowy Instytut Dziedzictwa organizuje podzielony na dwie sesje panel ekspercki, którego motywem przewodnim jest idea kampanii „Krajobraz mojego miasta”. Pierwsza sesja poświęcona będzie tematyce ładu przestrzennego i prawidłowego gospodarowania przestrzenią publiczną, a druga – ochronie świeckiej architektury drewnianej.

Kampania społeczna „Krajobraz mojego miasta” prowadzona przez Narodowy Instytut Dziedzictwa i MKiDN to projekt zachęcający do wprowadzania zmian w przestrzeni polskich miast. Kampania ta skierowana jest do szerokiego grona odbiorców, zarówno do społeczeństwa, jak i działaczy samorządowych oraz profesjonalistów z dziedziny architektury, urbanistyki, planowania, ale także konserwacji zabytków. Jej celem jest kształtowanie odpowiedzialnej i aktywnej postawy w dbałości o wspólną przestrzeń miejską. Istota Targów Dziedzictwo jest bardzo bliska kampanii społecznej „Krajobraz mojego miasta”, dlatego to właśnie tam wybrzmią eksperckie debaty dotyczące projektowania harmonijnej przestrzeni wspólnej oraz ochrony drewnianych zabytków.

Pierwsza sesja, zatytułowana „Krajobraz mojego miasta”, rozpocznie się projekcją filmu o tym samym tytule. Jest on centralnym punktem kampanii, który diagnozuje najpowszechniejsze problemy polskich miast i pokazuje, jak sobie z nimi radzić, a więc jak efektywnie ograniczać reklamowy chaos, dbać o miejską zieleń, w tym zabytkową, czy jak chronić miejskie dziedzictwo oraz miejsca pamięci. Po projekcji głos zabiorą eksperci z dziedziny prawa, konserwacji zabytków i planowania przestrzeni. Sesję moderuje dr Krzysztof Wielgus (Politechnika Krakowska).

Tytuł drugiej sesji również został zaczerpnięty z filmu produkcji NID-u. „Piękne, polskie, drewniane” to film zbierający głosy ekspertów i pasjonatów drewnianej architektury świeckiej, którzy przekonują, że drewniane jest piękne i wartościowe. Pokazują także dobre przykłady aranżowania i modernizacji drewnianych budynków. Do dyskusji po filmie zaproszeni zostali goście z różnych regionów Polski, którzy podzielą się swoimi doświadczeniami i spostrzeżeniami dotyczącymi konieczności ochrony zabytkowej architektury drewnianej. Moderatorem sesji będzie Mariusz Czuba, z-ca dyrektora Narodowego Instytutu Dziedzictwa.

Panel odbywa się podczas 5. Targów Dziedzictwo, 8. listopada 2017 r.
Centrum Targowo-Kongresowe, ul. Marsa 56c, Warszawa (sala D)

10.30 – 12.00 Krajobraz mojego miasta
12.15 – 13.45 Piękne, polskie, drewniane

Zapraszamy do zapoznania się z założeniami kampanii społecznej „Krajobraz mojego miasta” www.krajobrazmojegomiasta.pl oraz z pełnym programem 5. Targów Dziedzictwo www.targidziedzictwo.pl. Wstęp na Targi jest wolny. Konieczne jest wypełnienie formularza rejestracyjnego na stronie internetowej Targów.

Kampania „Krajobraz mojego miasta” na konferencji „Dobre Praktyki w urbanistyce i planowaniu przestrzennym”

Celem konferencji jest stworzenie warunków dla dyskusji i wymiany doświadczeń na temat dobrych praktyk w urbanistyce i planowaniu przestrzennym mających swoje odniesienie w przestrzeni miast i na obszarach wiejskich. Przez DOBRE PRAKTYKI należy rozumieć pozytywne przykłady rozwiązań projektowych, organizacyjnych zarządczych i informacyjnych, które wpływają na:

  • funkcjonalność przestrzeni miast i wsi, (tj. stopień i zakres realizacji oczekiwanych funkcji),
  • praktyczność (komfort użytkowania, łatwość obsługi),
  • czytelność (rozumienie przestrzeni i jej porządek), bezpieczeństwo jej użytkowników oraz
  • na atrakcyjność i estetykę form zagospodarowania.

Zaproszenie na konferencję kierowane jest do pracowników naukowych i praktyków, którzy prowadzą rozważania naukowe i/lub kształtują i wykorzystują w praktyce mechanizmy poprawnych zmian w strukturze zurbanizowanej oraz planowaniu przestrzennym. Zaproszenie skierowane jest także do doktorantów i studentów, w celu stworzenia możliwości podzielenia się wynikami swoich badań, ale również w celu zweryfikowania nabytej wiedzy niezbędnej w dalszym procesie ich naukowego rozwoju. Zachęcamy do udziału osoby związane zarówno z ośrodkami naukowymi, jak i instytucjami administracji publicznej czy instytucjami społecznymi. Zapraszamy geografów, architektów, urbanistów, planistów przestrzennych, socjologów, ekonomistów i specjalistów innych dziedzin oraz dyscyplin, którym sposób kształtowania przestrzeni nie jest obojętny.

W czwartek o 10.55 przedstawicielki OT NID Poznań zaprezentują uczestnikom konferencji fragment filmu „Krajobraz mojego miasta” oraz najważniejsze założenia kampanii.

Program_Konferencja_Dobre_Praktyki_IGSEiGP_Poznan_29_30_listopad_2017

Instytut Designu w Kielcach: projekt uporządkowania reklam i szyldów na kieleckim rynku

Z inicjatywy Instytutu Designu w Kielcach, wykładowcy Scuola Italiana Design z Padwy oraz absolwenci i studenci polskich uczeni projektowych opracowali koncepcję uporządkowania nieprofesjonalnych reklam i szyldów na kieleckim rynku. Projekt objął wyłącznie centralne miejsce w mieście ze względu na przytłaczającą ilość chaotycznych informacji i reklam, które negatywnie wpływają estetykę na reprezentacyjnej części Kielc.

Podczas realizacji projektu zorganizowano wiele spotkań między projektantami a przedsiębiorcami, urzędnikami odpowiedzialnymi za przestrzeń publiczną oraz mieszkańcami Kielc. Spotkania dotyczyły historii i tradycji estetycznych dotyczących szyldów i reklam w Kielcach od lat 60. do czasów współczesnych. Czynny udział w spotkaniach brał kierownik Muzeum Historii Kielc Krzysztof Myśliński oraz dr Rafał Urbański, specjalizujący się w tematyce neonów.

Najważniejszą częścią projektu były rozmowy z przedsiębiorcami, którzy prowadzą działalność gospodarczą na rynku: bezpośrednie konsultacje oraz zbadanie indywidualnych preferencji każdego z przedsiębiorców. Następnie projektanci mieli dwa tygodnie na zaproponowanie konkretnych rozwiązań. Przedsiębiorcy odwiedzili Instytut Designu w Kielcach, gdzie oglądali indywidualnie zaprojektowane propozycje. Oczekiwania przedsiębiorców dotyczyły przede wszystkim widoczności wśród konkurencji i czytelności komunikatu.

  • Wszystkie usługi, z których można skorzystać na rynku zostały podzielone na trzy kategorie: „do zrobienia”, „do zjedzenia”, „do kupienia”.
  • Ikonografia do projektu inspirowana była herbem Kielc, wszystkie piktogramy wykonane zostały w formie pięciokąta.
  • Szyldy opracowane zostały według ujednoliconego systemu: w pierwszej kolejności powstały zasady, którymi powinny kierować się osoby zamawiające szyld lub reklamę.
  • Zespół porównał proporcje szyldów i opracował zasady dotyczące ich umiejscowienia oraz materiałów i kolorystyki.
  • Projektanci opracowali system dla każdej pierzei rynku i zaproponowali sposoby ekspozycji w witrynach sklepowych, wyglądu semaforów, elewacji, zmianę wizerunku lokali restauracyjnych, usługowych, sklepów odzieżowych i innych.

Zespół kierował się indywidualnym podejściem do każdego szyldu, uwzględniając historię wizualną danego lokalu.

Podsumowaniem projektu była zorganizowana na rynku głównym wystawa „Imago”, która pokazywała stan obecny kamienic oraz stan po wprowadzeniu projektu. Zamierzenia projektu prezentowane był także na konferencji IMPACT’17 w Krakowie, podczas panelu „Dobrze zareklamowane, czyli jak skutecznie porządkować reklamy w przestrzeni publicznej w polskich miastach”.

Najważniejsze efekty projektu:

  1. wzbudzenie świadomości przedsiębiorców w kwestii koniecznych i korzystnych dla nich zmian wizerunkowych,
  2. poznanie stosunku mieszkańców Kielc do reklam w przestrzeni publicznej,
  3. przygotowanie profesjonalnego projektu, który może zostać zrealizowany w każdej chwili.

Kielce prezentacja

Film „Krajobraz mojego miasta” na Kongresie Impact’17 w Krakowie

W dniach 31 maja – 1 czerwca 2017 roku w Krakowie odbył się Kongres Impact’17 skierowany do twórców najnowocześniejszych technologii, naukowców, przedsiębiorców, przedstawicieli sektorów kreatywnych oraz administracji rządowej. W spotkaniu udział wzięli przedstawiciele Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, pośród których znaleźli się: Wiceprezes Rady Ministrów, Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego prof. Piotr Gliński, Wiceminister Kultury, Generalny Konserwator Zabytków prof. Magdalena Gawin oraz Wiceminister Paweł Lewandowski.

W swoim wystąpieniu prof. Gawin podkreśliła konieczność wprowadzania dobrych praktyk w projektowaniu miast i dbaniu o estetykę ulic, placów, rynków. Nawiązywała m.in. do stworzonego z jej inicjatywy filmu edukacyjnego pt. „Krajobraz mojego miasta”, który porusza problemy chaosu reklamowego szpecącego krajobraz polskich miast, małej architektury i zieleni miejskiej, prezentując jednocześnie rozwiązania i opinie ekspertów dotyczące planowania przestrzeni publicznej.

Wiceminister wskazała  na tzw. ustawę krajobrazową, będącą podstawowym narzędziem legislacyjnym, umożliwiającym miastom wprowadzenie zasad dbałości o obszary publiczne. Prof. Magdalena Gawin zaprezentowała stronę internetową www.krajobrazmojegomiasta.pl stworzoną przez Narodowy Instytut Dziedzictwa, na której udostępnione są wydawnictwa i materiały merytoryczne o zarządzaniu dziedzictwem kulturowym oraz planowaniu przestrzeni publicznej, opracowane dla jednostek samorządu terytorialnego.

Podczas Kongresu zaprezentowano także specjalną wystawę przygotowaną na zamówienie MKiDN i NCK we współpracy z Instytutem Designu w Kielcach prezentującą uporządkowanie szyldów i reklam na przykładzie ścisłego centrum Kielc. Przy okazji wystawy wyświetlano wybrane odcinki filmu „Krajobraz mojego miasta”.

O Impact’17

Kongres Impact’17 to druga edycja wydarzenia, w którym udział wzięło ponad 5 tysięcy uczestników. Głównym tematem były m.in.: Gospodarka 4.0, innowacyjne technologie i digitalizacja. Kongres skierowany jest do przedstawicieli firm przemysłowych, sektora publicznego, świata biznesu, środowiska akademickiego, start-upów, funduszy inwestycyjnych oraz mediów. W ramach wydarzenia odbyło się ponad 1000 sesji matchingowych dla startupów i korporacji, sesje pitchingowe dla najbardziej innowacyjnych startupów z regionu CEE, specjalne strefy, w których prezentowane były najnowsze technologie, projekty badawcze, i programy wsparcia oraz sesje networkingowe. Z kolei w ramach eduhackathonu przedstawione zostały wnioski, jak powinna wyglądać edukacja, aby nadążała za innowacyjną gospodarką.